A A A

Czerwonka

Czerwonka jest wywołana przez bakterie — pałeczki grupy czerwonkowej. Źródłem zakażenia są chorzy, zwłaszcza chorzy na 90 Drobnoustroje Źródło zakażenia Przenosiciele mechaniczni Drogi zakażenia Wrota zakażenia Okres wylęgania Pierwsze objawy Objawy patognomoniczne Powikłania Odporność Okres zaraźliwości Postępowanie w przypadku zachorowania w żłobku przewlekłe postacie czerwonki i nosiciele. Na czerwonkę chorują wyłącznie ludzie. Czerwonka w odróżnieniu od duru znacznie częś­ciej występuje u dzieci. W przenoszeniu czerwonki najważniejszą rolę odgrywają produkty spożywcze oraz muchy, a także nieprze­strzeganie higieny osobistej przez osoby opiekujące się dziećmi. Woda nie ma tu tak dużego znaczenia, gdyż bakterie czerwonki szybko w niej giną. Z wielką rolą much w przenoszeniu się czer­wonki wiąże się jej sezonowość. Najwięcej zachorowań na czer­wonkę przypada na miesiące letnie, zwłaszcza sierpień-wrzesień. Wrotami zakażenia jest przewód pokarmowy. Nie zawsze jednak do­stanie się zarazków do przewodu pokarmowego powoduje zachoro­wanie. Kwas solny żołądka ma bowiem właściwości bakteriobójcze. Okres wylęgania jest krótki, trwa zwykle do tygodnia. Okres zwiastunów jest mało zauważalny i najczęściej jednodniowy. Wy­stępuje wówczas złe samopoczucie, utrata łaknienia i stany podgo­rączkowe. Wkrótce dołączają się wzdęcia, bóle brzucha i biegunka. Biegunka jest najbardziej charakterystyczną cechą czerwonki. Wypróżnienia są bardzo częste — do kilkunastu na dobę, są wod-nisto-śluzowe, w dalszych dniach choroby krwisto-ropne. Towarzyszy im silne i bolesne parcie, temperatura ciała może do­chodzić do 39°. Największe nasilenie choroby obserwuje się za­zwyczaj w 4—5 dniu jej trwania. Choroba trwa przeciętnie do 10 dni. Jej zejście to całkowite wyzdrowienie lub przejście w postać przewlekłą. Czerwonka, zwłaszcza u małych dzieci, ma przebieg często nie­typowy. Może przebiegać pod postacią lekkiej nawet biegunki. W wielu przypadkach brak jest patognomonicznego dla czerwonki u ludzi dorosłych objawu — krwistych stolców. Ogólne zasady zapobiegania czerwonce są podobne jak w durze brzusznym. Szczepień się nie stosuje. ■ Czerwonka (dysenteria) Drobnoustroje Źródło zakażenia Przenosiciele mechaniczni Drogi zakażenia Wrota zakażenia Okres wylęgania Pierwsze objawy bakterie — pałeczki grupy czerwonkowej chory, nosiciel ^ produkty spożywcze, muchy zakażenie pokarmowe przewód pokarmowy 1—7 dni * złe samopoczucie, utrata łaknienia, stan pod­gorączkowy, biegunka 91 Objawy patognomoniczne — biegunka z domieszką krwi i ropy, silne par- cie, bóle brzucha, gorączka Powikłania — zapalenie otrzewnej, zapalenie stawów i oka Odporność — najczęściej trwała Okres zaraźliwości — od początku choroby; o końcu okresu decy- duje badanie kału na nosicielstwo Hospitalizacja — nie ma przymusu Postępowanie w przypadku —■ izolacja chorego, odosobnienia dzieci z kon- zachorowania w żłobku taktu z chorym nie stosuje się; odkażariie środkami chemicznymi